Waarom wij onze investeerders hebben uitgekocht

2 minute readGepubliceerd op 19-4-2020

Op 24 oktober 2019 zette ik de laatste handtekening waarmee wij alle aandelen van onze vroege investeerder terugkochten. Van 92% naar 100% eigenaarschap van onze toko Aiden. đŸ’¯đŸ’¯đŸ’¯

Waarom? Meerdere redenen, maar "Omdat het kon" is eigenlijk de belangrijkste.

Het kon, omdat Aiden vanaf haar oprichting op 4 oktober 2016 de keuze heeft gemaakt een customer funded bedrijf te willen zijn. Een revolutionair model waarbij de start-up geld verdient aan betalende klanten đŸ¤¯. Hierdoor zijn wij niet afhankelijk van andermans geld voor het ophalen van onze eigen broek. Door die uiterst ongewone keuze konden we slechts 3 jaar later in onze eigen reserves duiken om onze vroege investeerder uit te kopen.

Het kon, omdat diezelfde investeerder ook wel zag dat wij niet het klassieke "boom or bust" groeibedrijf zijn waar haar businessmodel op draait. Het spel van zaaien en oogsten wordt door een accellerator op een bepaalde manier gespeeld: van de 100 investeringen gaan er 80 stuk, 10 kabbelen, 10 hebben een exit waarvan 1 a 2 groot. En die speelstijl sluit simpelweg niet aan op de onze: 3 oprichters die graag toffe dingen maken met toffe mensen en dat het liefst nog tot ons pensioen doen. Op korte termijn de waarde maximaliseren van ons bedrijf zodat wij dit voor een smak geld kunnen verkopen staat simpelweg niet hoog op ons prioriteitenlijstje. Dit noemen ze in startup land ook wel het verschil tussen een lifestyle business en een wannabe unicorn.

Het kon, omdat ik het graag wilde. Ik liep al een tijd rond met het knagende gevoel dat er een stukje bedrijf was dat niet van ons was. Sure, we hadden er geen last van, maar de stille aandeelhouder leverde ons ook niks op. Niet om nu heel erg "The Secret" te gaan doen, maar blijkbaar helpt het soms om uiting te geven aan zo'n gevoel. En zijn er dan meer dingen mogelijk dan je dacht. Er was geen strijd, enkel een goed gesprek en een (te lang, te saai) notarieel proces (serieus, disrupt die shit).

Het kon, dus hebben we het geregeld.

Zouden we, als we terug in de tijd konden gaan, het Aiden avontuur weer met een accellerator beginnen? Misschien niet, maar waarschijnlijk wel. Het gaf ons de safety blanket en het pizzageld dat we nodig hadden om onze baan op te zeggen. En dat is veel waard.

Een customer funded bedrijf klinkt makkelijk, maar is het niet. Je kunt enkel het geld investeren wat je verdient — en eigenlijk pas als het daadwerkelijk op de bankrekening staat. En dan ook pas wanneer je met enige zekerheid kunt stellen dat er in de nabije toekomst nog meer geld binnenkomt. En die investeringen moeten je dan weer balanceren tussen 'het najagen van de grote droom' en 'het bouwen aan business die ons nu gaat helpen daar ooit te komen'. Daarmee is het funden van je eigen business een goede exercitie in geduld.

Zijn wij daarmee anti-VC? Nee, zeker niet. Maar geld is een middel, niet een doel. Er zijn situaties te bedenken waarin geld ophalen ooit voor Aiden een wenselijk pad is. Het onderhandelt alleen wat lekkerder als je al een draaiende business hebt die klaar is om te schalen.

Voor nu? Is er eigenlijk niet zo veel veranderd. We maken nog steeds toffe dingen met toffe mensen. Maar dan precies 8% toffer.

Keep on rocking in the free world,
Marja 🎸

Marja Silvertant Marja Silvertant

Nieuwsbrief

Wil je meer van dit?

EÊn keer per kwartaal versturen we een Aiden update. Met daarin het laatste nieuws over onze toffe klanten en toffe mensen. Ook ontvangen? Schrijf je hier in.

.